 ตั้งใจเรียนกัน
อย่างกับต้องสอบแน่ะ ป่าเขาใหย่นี่สมุนไพรทุกย่างก้าวเลย นี่แหละคุณค่าของป่าเมืองไทย |
...... |
......
สาย ๆ น้าเนาพาเราไปเดินป่าเขาใหญ่ เดินไปกินไป น้าเนาเก่งมาก รู้จักต้นไม้แทบทุกต้น พวกเราก้ตั้งใจฟังอย่างกะจะไปสอบที่ไหน อย่างนี้ก็ถูก
ใจคนนำทางน่ะสิ ป่าเขาใหญ่นี่ทุกย่างก้าวเป็นสมุนไพรทั้งนั้น เรียกว่าจดแทบไม่ทันที่น้าเนาบอกเลย จำได้บางต้น เช่น นางพญาท้าวสะเอว หน้าตาก็
เป็นก้าน ๆ แต่มีส่วนโค้งที่เหมือนมือท้าวเอวอยู่ น่ารักดี, ส้มพอดี อันนี้เอามาแกง ได้รสเปรี้ยว แต่ที่แปลกคือ ใส่เยอะ ใส่น้อยก็เปรี้ยว ได้แค่เนี๊ยะ
ไม่มากไม่น้อยไปกว่านี้ , โด่ไม่รู้ล้ม ฮั่นแน่ ! อันนี้หลายคนคงสนใจ น้าเนาบอกว่าเพราะรากมันแผ่ไปสี่ด้าน เพราะฉะนั้นมันก้เลยยืนต้นกลับมาได้ ไม่ใช่
อย่างว่าซะหน่อย อิอิ , บางต้นกลิ่นเหมือนพะโล้ จำชื่อไม่ได้แล้ว พวกเราก็กินใบไม้ผลไม้กันมาตลอดทาง จนถึงห้วยน้ำใส เล่นน้ำจนบ่ายแก่ แล้วก็กลับปาง.... |
...... |