P' Rong's Story

TrekkingThai Home

TRIP & Travel   ปางกระโดน ปางกระโดน...ในความทรงจำของพี่รอง #4 กลิ่นหอมอ่อน ๆ บานยามค่ำคืน ตื่นเช้าขึ้นมาก้จะปลิดขั้วร่วงหล่นลงมา ตุ้บตั้บ ๆ นี่แหละดอกกระโดน ...... ......คืนนี้อาบน้ำไป ดูดาวไป สุขใจดีพิลึก แต่ใจก็หวาด ๆ นิด ๆ ด้วยความไม่คุ้นกับห้องน้ำแบบ open air หวิว ๆเหมือนกัน ไม่เชื่อคุณลองดุสิ ตื่นเต้นดีนะ แต่ที่นี่ไว้ใจได้ เพราะว่าจะไม่มีใครมายุ่มย่ามกับด้านห้องนอน ห้องน้ำเลย มีแต่พวกเราเท่านั้น แล้วปางก้จะรับแขกชุดเดียวเท่านั้นเรียกว่า คนกันเอง ไม่ต้องเกรงใจกัน หลังสดชื่นจากน้ำ เราก็มานอนผิงดาวกัน กระบะไฟให้ความอบอุ่นอยู่กลางลาน ร้องเพลงกันเบา ๆ ไม่นานก็เริ่มมี บางคนกรอเทป....คร๊อก...คร๊อก.ก... ห้องอาบน้ำแบบเปิดโล่ง กลางคืนเห็นดาว ถ้าเป็นกลางวันก็เห็น ...ฮั่นแน่ !! ใครแอบดู ...... ...... เช้าวันอาทิตย์เป็นวันสบาย ๆ วันนี้ไม่มีโปรแกรม ใครใคร่ทำอะไรก็ทำไป ส่วนผมแอบมาหามุมนั่งเขียนบันทึกอย่างเคย เช้านี้อากาศ เย็นสบายจนถึงหนาวนิด ๆ ดวงอาทิตย์กลมโตโผล่หัวขึ้นมาสาดแสงสีส้มสวย ช่วยไล่ความหนาวเย็น หลายคนหลับใหลอยู่ใต้ผ้าผวย เจ้าหยินลุกขึ้นมาดูดวงอาทิตย์ที่ว่านิดนึง บอกว่า อืม...สวยจัง แล้วก็นอนต่อ..อ้าว .........โป๊ก ๆๆๆ แว่วเสียงโขกสับมาจากครัวไกล ๆ เจ้าเบิร์ดลูกหลานชาวบ้านที่มาช่วยงานที่ปางแวะมาหาบอกขอโทษครับ ขอโทษครับ แล้ว ปีนข้ามตัวคนขี้เวาเพื่อเป่าดับตะเกียงจนครบแล้วจากไป ไม่นานเสียงความสงัดก็จากไป เจ้านกหกเล็กส่งเสียง สิบสี่ สิบสี่ บินมาจัดการปลิดดอกกระโดน อย่างเคย ทุกอย่างดำเนินไปจนถึงหลังเที่ยงก้ถึงเวลาร่ำลาเจ้าบ้าน กับเจ้าเด็กตัวน้อยหลายคน... ที่พัก ผู้มาเยือน สร้างจากวัสดุธรรมชาติล้วน ๆ เด็ก ๆ เจ้าบ้าน ลูกหลานชาวบ้านแถวปาง ชอบวาดรูป ดูนก แถมสอนพี่เป่าใบไม้เลียนเสียงสัตว์ป่าด้วยนะ ...... ลาแล้วปางกระโดน ปางที่ไม่เคยทำให้เราผิดหวัง มากี่ครั้งเราก้ได้ความรู้สึกดี ๆ กลับไปเสมอ สำหรับผม ปางกระดดนไม่ใช่แค่รีสอร์ทอิงธรรมชาติกลางป่าเขา ไม่ได้เป็นของหม่อมเชนกะคุณหญิงใหญ่เท่านั้น ยังมี น้า ๆ น้อง ๆ แล้วก็ป้า ๆ แม่ครัวอีกหลายคนที่ไม่กล่าวถึงไม่ได้ ได้มาลิ้มรสฝีมือน้ำพริก ส้มตำปลาร้า ผัดหมี่ แล้วไม่ เอ่ยปากชมเป็นไม่มี โดยเฉพาะสาว ๆ พูดถึงแล้วน้ำลายสอขึ้นมาเลย แผลบ ๆ แหะ ๆ ขอโทษ นอกเรื่องซะยาวจะบอกว่าที่สำคัยผมว่า ปางกระโดนเป็นที่จุดประกายความฝันของใครหลาย ๆ คนทีเดียว ...........ก่อนกลับน้าเนาบอกว่าถ้ามาหน้าฝนเราจะได้ไปเก็บเห็ดกัน หลายคนฝันที่จะได้กลับมาอีกครั้ง สำหรับผมครั้งที่สองที่มานั้นก็พบกับความเปลี่ยนแปลงใหญ่ ปางกระโดน ที่จะไปไม่ใช่ที่เดิมแต่ย้ายไปอยู่ที่ใหม่แต่ก้ไม่ไกลจากที่แรกมากนัก แม้ไม่มีต้นกระโดนใหญ่แต่ความประทับใจก็ไม่ต่างไปจากครั้งแรก เวลาล่วงไปสักสองปี มีใครสักคนบอกข่าว ไม่มีปางกระโดนอีกแล้ว .....ใจหาย.... ใบหน้า..ผู้มาเยือน ก่อนกลับยังคุยกันว่าจะกลับมาเก็บเห็ดกันหน้าฝน โดยหารู้ไม่ว่าคราวถัดไปก้ไม่มีแล้ว ...ปางกระโดน << BACK