|
 | |
คนนำทางส่วนใหญ่ เขามักจะถากต้นไม้ไปตามทางเป็นระยะ ๆ อันนี้เขาเอาไว้สังเกตเขาเอง เราก็สังเกตตามแล้วกัน
บางทีเขาก็หักกิ่งไม้ แล้วกิ่งไม้คนที่หัก กับที่สัตว์ทำให้หักก็ต่างกัน ของคนหักจะมีทิศทางที่ค่อนข้างแน่นอน ส่วนใหญ่มักจะ
หักตรง ๆ แล้วกิ่งห้อยค้างอยู่
|
แต่ถ้าสัตว์ทำให้หัก ทิศทางจะไม่แน่นอน บางทีต้องดูรอยเท้าตรงนั้นประกอบด้วยก็มี ในบาง
เส้นทางซึ่งส่วนใหญ่จะอยู่ในเขตอุทยาน เขามักจะเอาสีไปป้ายตามต้นไม้เพื่อบอกทาง แต่บางทีสีจะจางลงไปมากก็มีหรือบางครั้ง
มีไฟป่าสีหายเกลี้ยง อย่างนี้ก็เคยเจอ
พูดถึงไฟป่า บางทีก็เห็นรอยง่ายเพราะธรรมดาป่าดินจะไม่มีไฟป่าเท่าไหร่ ที่เจอประจำคือ
ป่าเต็งรังและเบญจพรรณ ไฟป่าไปแล้วเหลือแต่ขี้เถ้าตามพื้น เห็นรอยย่ำไปบนขี้เถ้าชัดเจน แต่บางครั้งลมก็พัดกลบรอบก็มี
เพราะป่าทั้งสองแบบนี้จะโปร่ง ยิ่งหลังโดนไฟป่าด้วยแล้วยิ่งมีลมร้อนพัดแรงบ่อย ๆ รอยเท้าบนเถ้าอาจจะกลบได้ แต่อย่างไรก็ยัง
พอมองเห็นรอย
เวลาที่เราเดินในป่ากำลังเพลิน ๆ อ้าวมีต้นไม้มาขวางทาง ซึ่งเราต้องอ้อม จำไว้ว่าทางส่วนใหญ่ พออ้อมไปแล้ว
ทางเก่ามักจะอยู่ฝั่งตรงข้ามกับที่เราอ้อมมา ทางช่วงที่อ้อมมักจะรก ซึ่งส่วนใหญ่ต้องลุยทางกันมากกว่า ถ้าอ้อมไปแล้วยังไม่เจอด่าน
ก็ให้อ้อมดูอีกครั้ง ยังงั๊ย ๆ ต้องมีด่านเก่าแน่นอน อีกอันหนึ่งที่หลายคนงงเป็นไก่ตาแตกก็คือ การแกะรอยในทุ่งหญ้าคา ยิ่งสูง ๆ
ด้วยแล้วยิ่งน่างง ทุ่งหญ้าเต็มภูเขาเป็นลูก ๆ สังเกตยาก แต่เราจะเห็นแนวหญ้าที่ไม่เรียงกันสนิทไปตามทางเดินครับ แต่พอมาดู
ใกล้ ๆ อาจจะแยกไม่ออก เพราะยอดหญ้าเสมอกันหมด ให้ก้มครับ ก้มลงต่ำสักนิดก็จะมองเห็นทางชัดเจน
แล้วช่วงที่เดินในป่าหญ้าคา
ที่เราไม่เห็นทางชัดเมื่อยืนเต็มตัว ก็ให้เดินแบบกุ้งคือก้มตัวนี่แหละแล้วเดินไป เล่าเกร็ดเดินทางอีกหน่อย คนที่เดินป่า เวลาที่เจอกิ่งไม้เล็ก ๆ ขวาง
อย่าจับให้พ้นทาง เพราะเวลาเราปล่อย มันจะดีดโดนคนข้างหลัง ให้เดินผ่านไปเลย อาจจะเบียดมันบ้างช่างมัน อย่างนี้คนข้างหลังเขาจะกะถูกว่า
มันจะดีดกลับมาแค่ไหน แต่ถ้าเราจับยกคนข้างหลังจะกะไม่ถูกว่าเราจะปล่อยตอนไหน ดังนั้นอย่าจับครับ เดินลุยไปเลย ในกรณีที่เป็นกิ่งไม้มีหนาม เช่น
งวงหวาย ให้เดินให้พ้น ห้ามลุยหรือห้ามจับยก ให้เดินหลบ ๆ เอา
|
|
อันที่จริงยังมี แทกติกอีกมากมาย กับการแกะรอยกับการสะกดรอยในป่า แต่ก็อย่างที่บอกว่าต้องฝึกฝน ต้องใช้เวลา
ต้องสังเกต การแกะรอยในป่าไม่เหมือนดำน้ำครับ ที่เวลาเราดำดิ่งลงไปกับทัวร์ใต้น้ำจะง่ายมาก คนนำดำที่เรียกว่าลีดเดอรืจะทำเชือกยาวไป
ตามทางที่เราจะดำ อย่างนี้จะหมูมาก ถึงอย่างนั้นก็ตาม บางทีหลงทิศหลงทางยังโผล่ขึ้นมาห่างเรือตั้งไกล แล้วว่ายน้ำบนผิวน้ำนะเหนื่อยกว่า
เคลื่อนที่ในน้ำตั้งเยอะ
นั่นเป็นวิธีการเดียวที่คนดำน้ำพอถือได้ว่าเป็นทางใต้น้ำ แต่โดยทั่วไป เวลาดำน้ำไม่มีทางเฉพาะให้สังเกตเหมือนในป่า
เขาถึงต้องใช้เข็มทิศไงล่ะ เอาเป็นว่าถ้าท่านผู้อ่าน อยากจะลองหัด ลองฝึกดูรอย แกะรอย ลองมาเที่ยวกันแล้วจะบอกให้ ไม่ได้ไปเรียนมาที่
ไหนหรอกครับ ประสบการณ์ล้วน ๆ เจอกับตัวมาแล้ว จะบอกเรื่องรอยเท้าสัตว์ คาดคะเนเวลาเจ้าของรอยเท้า ดูขี้สัตว์ คาดคะเนขี้สัตว์
ได้อีกด้วย จริง ๆ ยังมีอะไรอีกเยอะ อะไรกินได้ หรือไม่ได้ในป่า สารพันจะพบเห็นและอยากบอกเล่า ก็แหมเที่ยวมานับสิบปีนี่ ไม่รู้อะไรเลย ก็เซ่อเกิน
ไปล่ะ ผมบอกแล้วนะว่าที่ผมบอก ๆ ไปไม่ใช่สุตรสำเร็จ คนอื่น ๆ อาจจะมีประสบการณ์ที่แปลกออกไปบ้าง แต่อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่ท่านผู้อ่านอยากจะเที่ยวป่า
ก็ควรที่จะพอแกะรอยได้บ้าง ไม่อย่างนั้นล่ะหลงทั้งปี กู่เรียกชาวบ้านตลอดทาง รู้มั๊ยว่าอย่างนั้นมันน่า "รำคาญ" ฮ่า ๆๆๆ...
|
