 |
สภาพภูมิศาสตร์
ป่าพรุสิรินธร มีสภาพเป็นป่าดิบชื้นในที่ลุ่มน้ำขัง มีพื้นที่ในเขตอนุรักษ์ประมาณ ๑๒๕,๐๐๐ ไร่ โดยยังคงมีป่าสมบูรณ์ ดั้งเดิมเหลืออยู่ประมาณ ๕๗,๐๐๐ ไร่ คลอบคลุมพื้นที่บางส่วนของอำเภอตากใบ สุไหงปาดีและสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส
ป่าพรุอันกว้างใหญ่นี้ เริ่มเกิดขึ้นเมื่อหลายพันปีมาแล้ว แต่เดิมบริเวณนี้เคยเป็นท้องทะเลมาก่อน ต่อมาเมื่อเกิดการสะสมของตะกอนดินทรายใกล้ชายฝั่งและปิดกั้นพื้นที่บริเวณนี้จำตัดขาดจากทะเล น้ำเค็มที่ขังอยู่ในแอ่งมหึมาก็ค่อย ๆ ถูกแทนที่กลายเป็นน้ำจืดในที่สุด และเมื่อกาลเวลาล่วงผ่านมาอีกหลายร้อยปี ก็เริ่มมีพืชน้ำจำพวกสาหร่ายกก และหญ้า
ระดับน้ำในแอ่งค่อยๆ ตื้นเขินขึ้นเพราะยิ่งนานวันเข้า บรรดาพืชพรรณต่าง ๆ ที่หมดอายุลงก็กลายเป็นซาก ทับถมสะสมอยู่ใต้น้ำจนเปิดโอกาสให้มีพวกไม้พุ่มและไม้ยืนต้นที่สามารถอยู่ได้ในที่น้ำขังมาขึ้นแทน และเมื่อเวลาผ่านไปอีกเนิ่นนาน จำนวนชนิดของพืชพรรณต่าง ๆ ก็มีเพิ่มมากขึ้น ๆ จากบึงน้ำขังกลายสภาพเป็นป่าดินอันรกทึบในที่สุด แต่เอกลักษณ์ที่ดำรงอยู่ไม่แปรเปลี่ยนก็คือ แผ่นพื้นของผืนป่าพิเศษแห่งนี้ ยังคงเป็นซากอินทรีย์ที่ทับถมสะสม ทว่าย่อยสลายอย่างเชื่องช้าอยู่ภายใต้ผืนน้ำที่ไม่เคยเหือดแห้งอย่างถาวร เพราะการที่เป็นที่ลุ่มน้ำขัง กอปรกับได้รับน้ำฝนที่ตกชุกเกือบตลอดปี ทำให้ป่าพรุแห่งนี้ยังคงสภาพความเป็นป่าพรุมาได้โดยตลอด
ภูมิอากาศบริเวณป่าพรุเป็นแบบคาบสมุทร มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยตลอดทั้งปีประมาณ ๒,๕๖๐ มิลลิเมตร อุณหภูมิเฉลี่ย ๒๗.๖ องศาเซลเซียส ความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ย ประมาณ ๘๐ เปอร์เซ็นต์โดยมีระยะเวลาที่ฝนทิ้งช่วงแค่เพียง ๓ เดือนคือตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ - เมษายน ..
|
